28 مرداد 1398
19th August 2019
   
 
    • آشنایی با سرمایه‌گذاری در بورس

      دارایی هر نوع اموال یا منابع اقتصادی است که ارزش مبادله‌ای دارد؛ یعنی می‌توان آن را خریداری و از مزایای آن استفاده کرد یا آن را به فروش رساند. دارایی به دو نوع دارایی فیزیکی و دارایی مالی تقسیم می‌شود. دارایی فیزیکی همانند زمین، ساختمان و اتومبیل است که ارزش آن به‌خصوصیات مادی اش بستگی دارد. دارایی‌های مالی ورقه‌های کاغذی‌ای هستند که می‌توان آنها را به وجه نقد تبدیل کرد.
      دفترچه حساب پس‌انداز بانکی، اوراق مشارکت شرکت ایران خودرو و سهام شرکت سیمان شمال، نمونه‌هایی از دارایی‌های مالی هستند. در سال‌های اخیر توجه عامه مردم به این موضوع جلب شده است که غیراز خرید کالا‌های فیزیکی، وسیله پس‌انداز بهتری وجود دارد و آن خرید دارایی‌‌های مالی است. این اتفاق بسیار مثبتی برای اقتصاد کشور ما از جهت رونق فعالیت‌های اقتصادی و در نتیجه تقویت بنیه اقتصادی خانواده ایرانی است.
      استفاده از کالا‌های واقعی و فیزیکی برای پس‌اندازکردن، فاید‌ه‌ای برای اقتصاد کشور ندارد. یعنی اگر شما امروز 10 میلیون تومان داشته باشید و اتومبیلی بخرید و نگه ‌دارید که بعداً آن را‌گران‌تر بفروشید، این کار هیچ‌ فاید‌ه‌ای برای اقتصاد کشور ندارد. البته، اگر اتومبیل را بخرید و کرایه بدهید، این مسئله فایده اقتصادی دارد، چون، در هرحال، خدماتی ایجاد می‌کنید. اما، اگر اتومبیل را بخرید و بدون استفاده پارک کنید که بعداً بفروشید، ارزشی خلق نمی‌شود. اگر اینجانب خانه‌ای بخرم و اجاره بدهم، کار تولیدی کرده‌ام. اما اگر خانه‌ای را بخرم و خالی نگه ‌دارم، هیچ فاید‌ه‌ای برای اقتصاد کشور ندارد.
      خانه ،کالایی مصرفی است و نه ابزار پس‌انداز. شما مطلع‌‌اید که برای پس‌اندازکردن، خیلی‌ها مغازه می‌خرند و خالی رها می‌کنند که بعداً‌گران شود و به این ترتیب با تورم مقابله کنند.
      امروز در ایران اغلب مردم املاک و مستغلات خریداری می‌کنند با این قصد که قیمت آن املاک بالا برود. این یک بیماری اقتصادی است. نگهداری املاک بدون هیچ گونه بهره برداری از آن به ثروت کشور اضافه نمی‌کند بلکه مردم را فقیرتر می‌کند. از دید اقتصاد ملی، با خالی نگه‌ داشتن ساختمان و خرید و رهاکردن زمین، ارزشی خلق نمی‌شود. ارزش در گرو تولید کالا و ارائه خدمات خلق می‌شود.
      خرید دارایی‌‌های مالی
      سرمایه‌گذاری در دارایی مالی موجب می‌شود تا پول‌های اضافی در دست مردم در جامعه به سمت فعالیت‌های تولیدی هدایت شود. امروزه، در همه‌جای دنیا، وسیله پس‌اندازکردن برای مردم عادی‌ خرید دارایی‌‌های مالی است. البته، پس‌اندازکنندگان در همه جای دنیا مردم عادی‌اند، چون افرادی که خود واحد تولیدی را اداره می‌کنند، در واقع، پس‌اندازشان را به سرمایه تبدیل می‌کنند.
      پس‌اندازکننده معمولی دست به آچار نمی‌شود، شرکت‌داری نمی‌کند، خدمتی را ارائه نمی‌دهد، اوست که باید دارایی مالی را بخرد؛ و بیشتر این پس‌‌اندازکنندگان که خود دارایی فیزیکی ندارند، پس‌اندازکنندگان کوچک و متوسط‌ هستند که خودشان مستقیم در دارایی‌‌های فیزیکی سرمایه‌گذاری نمی‌کنند، بلکه با خرید اوراق بهادار و دارایی‌‌های مالی، پس‌اندازشان را به دارایی فیزیکی تبدیل می‌کنند.
بهترین نمایش در اینترنت اکسپلورر 8 ، فایر فاکس 20 و بالاتر